İnsan hayatı anlıyor. Yavaş yavaş.
Onu çözüyor. Yavaş yavaş.
İnsan, insanı öğreniyor. Yavaş yavaş.
Çok geç.

Hayatın en büyük yüzüyle karşı karşıyayız sanırım bu gece. En büyük ve en kötü yüzüyle.

İnsan, hayatı anlıyor bu gece.

Yıllardır kardeş yerine koyduğunuz insan, bu gece sizin düşüncelerinize önem vermiyor. Sanki daha önceki geceler veriyordu… Asla vermedi o insan size önem. Kardeşim dediğiniz insan, sizi yok sayıyor. Çünkü yoksunuz siz onun için.

İnsan hayatı ne zaman anlıyor sevgili dostlar biliyor musunuz? Ağlamayı bırakıp, duvarları yumrukladığı zaman.

Berkant…

Bazen isimsiz,

Bazen nedensiz,

Bazen var.

Bir kış gecesi bir yolcu.

Bu gece.

Duvarları yumrukluyor.